نسبت به اين امر باشد . نصّ عبارت لوامع صاحبقرانى نسبت بمتن و شرح اين است ( ص 17 - 22 كتاب صلوة از جلد اوّل چاپ اوّل ) : « قال زرارة و الفضيل : قلنا لأبي جعفر - صلوات اللّه عليه - : أرأيت قول اللّه عزّ و جلّ : انّ الصلاة كانت على المؤمنين كتابا موقوتا قال : يعني كتابا مفروضا و ليس يعني وقت فوتها ان جاز ذلك الوقت ثمّ صلّاها لم تكن صلوة مؤدّاة ، و لو كان ذلك كذلك لهلك سليمان بن داود عليهما السلام حين صلّاها لغير وقتها و لكن متى ذكرها صلّاها . بسند صحيح از زراره و كالصحيح از فضيل بن يسار منقول است كه ايشان گفتند كه : ما به خدمت حضرت امام محمّد باقر - صلوات اللّه عليه - عرض كرديم كه بيان فرمائيد قول خداوند عالميان را كه : نماز بر مؤمنان كتابى است موقوت چه معني دارد ؟ - حضرت فرمودند كه : نوشته‌ايست واجب ، و ظاهر آنست كه حضرت تفسير « موقوتا » كرده باشند و ممكن است تفسير « كتابا » كرده باشند و بعد از آن بيان « موقوتا » فرموده باشند كه مراد از « موقوت » نه آنست كه اگر از اين وقت بگذرد فوت شود و تدارك نتوان كردن و اگر آن را بجا آورند بعوض فائته نشود ، و اگر چنين مىبود مىبايست كه حضرت سليمان بن داود هلاك مىشدند چون نماز را در غير وقت فضيلت يا اختيار بجا آوردند و ليكن نمازى كه فوت شود هرگاه بخاطرش رسد قضا مىكند آن را ، و اين عبارت دو احتمال دارد . يكي - آنكه سائل چون از حضرت ( ع ) شنيده است كه ايشان مبالغه در نماز در وقت اختيار يا فضيلت مىفرموده‌اند و گمانش اين بوده است كه نماز از وقت اختيار يا فضيلت بگذرد قضا مىشود حضرت - صلوات اللّه عليه - فرموده باشند كه : نه چنين است كه توهّم كرده‌ايد بر تقديرى كه اين اوقات وقت مختار باشد اگر از اين وقت عمدا بگذراند قضا نمىشود بلكه تا وقت اضطرار هست ادا است هرچند مؤاخذ نيز باشند معهذا مؤاخذه نيز نيست بلكه خود را از ثواب عظيم اوّل وقت